Showing posts with label *कृष्णा*. Show all posts
Showing posts with label *कृष्णा*. Show all posts

Wednesday, February 8, 2012

निवडणुकीचा खेळखंडोबा

इंद्राने देवाने फोन यमराजाला केला
धर्तीवर जायचा आर्ज कुणी केला

यमराजा नि रिपोर्ट इंद्राला केला
मतदार यादीत थोडा घोळ झाला

निवडणुकीच्या धामधुमीत देवा
काहीच कळाल नाही बघा मला

आज कुणाचा नंबर होता
नकळत कुणाला उचलला

देवा सगळ्यांचा अर्ज मान्य करा
हजार दोन हजार मिळतील मला

आधुनिक बटणाच्या मशीनचा
कसा काय महाघोटाळा झाला

कळत नाही देवा या लोकशाहीत
निवडणुकीचा खेळखंडोबा झाला

कृष्णा

Monday, January 30, 2012

हुतात्मा दिन विशेष

हुतात्मा दिना निमित्त सारया हुतात्म्यांना श्रद्धांजली...

देश स्वातंत्र्या साठी...
का सोडलात घर दार...
इंग्रजी सत्तेच्या मनात...
का माजविला हाहाकार...

स्वातंत्र्य संग्रामात
बलिदान ते दिले
देशासाठी या तुम्ही
हौतात्म्य पत्करले ..

हौतात्म्याच्या तुमच्या
विसर की हो पडला
स्वप्नापरी तुमच्या
भारत आहे का घडला ?

सागरसुत

Thursday, October 20, 2011

आई ची माया...

उन वारा पाऊस किती आली हि संकट
झेललीस तू जरी पडलो मी एकट

गुरफटलो मी अखंड त्यात
आहे तूच सदैव मला सावरल

पिलासाठी माते कष्टान तूच परतवल
आम्हासाठी माते सार आयुष तू झिजवल

आई उबदार तुझ्या पदरात
खरच सार विश्व आहे समावल

झालो कितीही मोठा लहान तुझ्यासाठी आई
सांग काय करू ... कसा होऊ मी उतराई

कृष्णा

Tuesday, October 18, 2011

छायाचित्र चारोळ्या: राघू आणि मैना...

फांदीवर बसलेत
जोडीने राघू आणि मैना
आय लव म्हणता
राघूची उडाली दैना
कृष्णा

कान कर ना इकडे ..
हळूच तुला विचारते ..
खर खर सांग ..
मी तुला किती बर आवडते ..
मंजुषा

किती आवडतेस तू मला
हे कस सांगू तरी तुला....
तुझा विश्वास नाही बसणार
तुझ्यासाठी सोन्याच घरट बांधणार
कृष्णा

इटुकल्या फांदीवर....
पिटुकली माझी मैना....
चिमुकल्या नजरेने पाहता....
मज आता काहीच सुचेना........
सुप्रिया.

आणलेय तुला माझे मैना...
मिरची हिरवी गार ...
दूर जाता तुझ्या पासून..
आठवण येते फार...
@*मंथन*

तुझ्या आठवणीत ग मैने रात्र-रात्र जागाव लागत...
किती छान आहे ग असच तुझ माझ्या जवळ असण....
तू अशी खेटून बसलीस कि......
मग जग हि सुंदर दिसायला लागत.....
सुप्रिया.

रात्र तर आठवण तुझी.
घुमतेय माझ्या मनात ग...
मैत्रीच्या या वाटेवरती...
ना जाने काय मनात ग...
@*मंथन*

देवा नि बनवली आपली जोडी
पण दुनिया वाले काढतात आपली खोडी
स्वतहाच्या स्वार्ता साठी आपले नाते तोडी
तुझी मला आणि माझी तुला लागली आहे गोडी
पण माणसाना कधी समजणार नाही आपली प्रेमाची जोडी
*विपुल*

ईश्य...आमच्या दोघांचे ..
चाललंय गुटूर गु ..
नजर फिरवा ना तिकडे ..
नका असे पाहू ...
मंजुषा

मैना...ए ऐक ना, मला ना आज तुला
काही तरी सांगायचे आहे
मला ना काही तरी होत आहे ..
राघू...सांग ना काय होत आहे ते...
मैना...अरे मला ना तुला काही तरी सांगायचे आहे
राघू...सांग ना ग काय आहे ते
मैना - काही नाही रे i love यौ...
*प्रेम*

जीवनाच्या या प्रवाहात
घट्ट साथ तुझी माझी
किती आली वादळे तरी
त्यात सोबत तुझी माझी..
कृष्णा

भेट वेळ रोजची ठरलेली...
तरी अजून काय ठरणार आहे..
बोलायचं पटकन प वेडं मन
त्याचाही म्य्हुर्ता पाहणार आहे...
{{ अर्पिता..}}

आपल्या दोघांच गुपित
आपल्यातच ठेवायचं...
:
:
रोज सांजच्या
वेळी इथच भेटायचं
:- सुरेश..

Monday, October 17, 2011

*चिमटा*

खरच माझंही असेच झालंय
या वाळत पडलेल्या दोरी सारख...

कुणीही याव अन काळ्जाच
चिमट काढून जाव..

मी मनापासून प्रेम कराव
अन कोणी ढोंग करून लुटाव

कुणाला काही समजू नये
म्हणून सगळ्यापासून दूर पाळाव

मी एकटाच वाळाव उन्हात
अन कुणासाठी एकटच तळाव
कृष्णा

छायाचित्र : सोंगाड्या - श्री..

प्रेम केल होत...मी हि

मी हि प्रेम केल होत
कधी एकदा कुणावर

निभावलं पण होत..
माझ्या परीने

स्वप्न मी हि होती
पहिली कधी कुणासाठी

प्रेमान तुझा हाथ
हाथी घेण्यासाठी

मागशील तू ते
तुला देणार होतो..

मागशील काय
ते पाहणार होतो..

नव्हत नियतीच्या मनात
डाव मोडला क्षणात

भेट होण्याआधीच सर्व
काही संपल होत...

भिल्लासारख नसलं तरी...
मी हि कधी प्रेम केल होत...
मी हि कधी प्रेम केल होत...
कृष्णा

Saturday, October 15, 2011

छायाचित्र चारोळ्या: चिमणी अन तिचे पिल्लू


चिमणे झुंज तुझी माझी
अशीच चालू राहणार
तू उडून गेल्यावर मग हा
चिमणा कोणाशी भांडणार?
कृष्णा

किती जतन केले आहे......
तुझे माझे नाते जपायला.......
तुझा माझा सहवास हवा....
आपले घरटे रचायला.....
हि मजा काय वेगळीच आहे....
तुझ्या चोचीतून दाणे टिपायला.....
सुप्रिया.

तुझ्या माझ्या नात्यात
एक मजाच आहे निराळी
एक घास तू आणावा
अन मी तो अलगद टिपावा
कृष्णा

असंच राहू दे नाते अपुले...
त्या नात्यात सदैव प्रेम वसुदे.....
येवोत मग हजारो वादळे.....
त्या वादळात फक्त साथ तुझी असूदे......
सुप्रिया.

जात आहे दुर तुला सोडुन
विसरू नकोस मला
मी आहे तुझा,परत
एक दा मागे वळुन पाहतो
तुला मी च तुझा मीच तुझा.
*विपुल*

प्रेमानेच विणलंय नात आपलं
त्याला आहे दोघांनीही जपलं
किती आली अन गेली वादळ
तरी प्रेमानच त्याला आहे पेललं
कृष्णा

आईचे पिल्लाशी असेच असते अवीट नाते ..
वणवण फिरून पिल्लासाठी आणते शिते ..
स्वत: उपाशी राहते आणि पिल्लाला भरवते ..
वर्षानुवर्षे आपल्या आईनेही हेच केलेले असते ..
मंजुषा

घास आणते पिलांसाठी ...
अशी कशी वेडी हि आई ...
चोची मध्ये सामावलेले...
जगातील सुख दिसून येई..
@*मंथन*'

किती दुरून तिने पिलासाठी
एक घास आहे आणला
भरवता भरवता तिचा
जीव आहे टांगणीला लागला
कृष्णा

चोचीमध्ये घास बाळा...
आहे तुझ्यासाठी....
फिरून आली रानोमाळ बाळा...
वेडी हि माय तुझ्यासाठी...
@*मंथन*'

जड अंतःकरणाने आई ..
आज तुझा निरोप घेतो ..
माझ्यासाठी तू पाहिलेली स्वप्ने ..
पुरी करूनच येतो ..
मंजुषा

तुझ्यासाठीच आणलाय
घास फिरून रानोमाळ
बघ किती लोटला हा काळ
आता लवकर मोठा हो बाळ
कृष्णा

देणारे देत जातील
खाणारे खूप खातील
असेच घास भरवले
आम्ही राजकारण्यांना
काही काळ सरल्यानंतर
लाथ मारतात जनतेला
हे पाखरू हि असेच करेल
एक दिवस आईला सोडून पळेल.......
रणजीत....दुपारी २.३६ १५/१०/११

सदैव धडपडते पिल्लांसाठी हि आई....
उन-पाऊस-वारा ह्याची तिला तमा नाही....
अजाण असतात ती पिल्ले सारी.....
पंख फुटता भुर्रकन उडून जाई.......
सुप्रिया.

एक-एक धागा शोधून घरटे त्यांनी रचले.....
मायेच्या प्रेमाने होते हो विणले.....
उन-पाऊस-वारयातही त्यांनी ते जपले....
त्या पक्षांचे घरटे हळूच हो मी टिपले....
सुप्रिया.

पिल्लांसाठी सहन करते उन-पाऊस-वारा...
धडपडून आणते त्यांच्यासाठी चारा...
करीत नाही कधी अपेक्षा फार....
मोठा झाल्यावर हा ना करेल थारा....
कृष्णा.

Thursday, October 13, 2011

छायाचित्र चारोळ्या: मेहंदी..

रंगलीय हि मेहंदी हातावर
पण घाव करतेय काळजावर
तुझी मेहेंदी अशीच खुलू दे...
रंगात सदैव मला भुलू दे
कृष्णा

ते हाथच काय,जे हिनीत नाही,
तळवेच काय जे,ओल्या मेंदी वासित नाही,
ती नखंच काय,जी रंगीत नाही,
ती स्त्रीच काय,जी शृंगारीत नाही......
सुप्रिया.

रंगलेली मेहंदी दाखविताना
तू किती खुलली होतीस.....
तुझा हात माझ्या हाती आहे
हे पण क्षणभर भुलली होतीस
कृष्णा

रेम केलंय मी तुझ्यावर त्या तुझ्या निर्मळ मनावरती...
बांधली आहे गाठ तुझी-माझी या भू-तलावरती .....
शपथ घेतली आता लावेन तुझ्याच नावाची मेहंदी.....
सुप्रिया.

Tuesday, October 11, 2011

छायाचित्र चारोळ्या: कोजागिरीचा चंद्र..

कोजागिरीचा चंद्र मज....
दिसे तुझाच ग साज....
हळव्या आपल्या प्रीतीचा....
तोच खरा साक्षीदार आज....
@*मंथन*

कोजागिरीचा चंद्र मला...
रात्र भर जागवतो...
त्याच्या प्रतिबिंबात मला....
तुझेच रूप दाखवतो...
@*मंथन*

कोजागीरचा चंद्र अन तुझ रूप
जणू मज एकच भासत
अन उकळत्या दुधामध्ये
तुझच प्रतिबिंब दाटत
//दाशु// 10:54 am 11/10/2011

कोजागिरीचा चंद्र सगळे
दुधात पाहतात...
मला नाही जमत ते..
तुला मी बस
माझ्यात पाहतो....
*संजय**...

कोजागिरीचा चंद्र आपले
रूप खुलवतो,
तुझ्या सोबत मी माझे
आयुष्य फुलवतो,
@ सुरेश....

कोजागिरीचा चंद्र जणू तुझाच एक भास....
आजची हि रात्र सजणार आहे तुझ्यासाठी खास.....
त्या चंद्राच्या छटेमधला तुझा तो सहवास.....
उगवणार आहे चंद्र जणू माझ्यासाठीच आज....
सुप्रिया.

सखे तुझी सोबत म्हणजे
रोजच चंद्र कोजागिरीचा
तुझ्या विना मात्र..माझी
नित्याचीच अमावस्या
कृष्णा

Friday, October 7, 2011

दसरा....एक सोनेरी पान....

जागे पनी मला पडले सुंदर असे स्वप्न
दसर्याचा दिवस अन मी होतो उद्विग्न
मनाची माझ्या उटली होती घालमेल
द्यायचं होत मला सोन्याचे पान
प्रीतीची करून द्यायची होती जाण
सतावत होती एकच मला चिंता
हे जमेल का मला काय म्हणेल ती
केला मी विचार..अन ठरवलं एकदाच
जमेल न जमेल असा विचार कारण काय हिताचं
कावरा बावरा झालो....फक्त विचार करून..
ठरवलंच होत तसं अन वागलोही तसाच
बघून इकडे तिकडे घुसलो मी घरात...
श्वास माझा चालत होता जोरात
होती ती उभी मैत्रिणीसोबत घरात
नजरानजर होताच निशब्ध ती
मग मात्र नाही राहावल...
काही बोलायच्या आत होत
तीन स्वतःला सावरल..
न बोलताच होत आपट्याचे
सोनेरी पान तिन सरकावल..
मीही तिला दिलं....तीनही मला
माझिया मनीच्या ओळी लिहिल्या
मी होत्या.. त्या सोनेरी पानावर
अजूनही तिचा प्रसन्न चेहरा
खरच बिंबलाय माझ्या मनावर
-कृष्णा

Wednesday, October 5, 2011

छायाचित्र चारोळ्या - तेवणारा दिवा...


दिव्यात पेटणारी वाट...
दिव्याच्या प्रेमात तेवते...
दिवा पण तिच्या साठी...
अंधारात राहून झुलतो...
©*मंथन*™..
 
तुझ्या प्रेमा खातर
तर हे सारे घडते
तुझ्यासाठीच मन
माझे असे एकटेच तेवते
रणजीत
 
पाहून  दिव्यातली तेजोमय वात, 
कविता फुलली मनात,  
होऊ दे प्रकाशमय आसमंत सारा, 
येणार्य दीपावलीच्या शुभेचा देउया जरा" 
*गीतांजली*  
 
अंधाराच्या रातीला...
चल भेदून टाकू....
ज्योती सोबत दिवा...
आण्याबान्या लागला टाकू...
©*मंथन*™
 
मी दिवा ...तू ज्योती...
तू प्रकाश तर मी वाती
उजळू दे आसमंतात
आपली प्रेमाची नाती....
कृष्णा
 
फक्त तुझ्यासाठी तेवत होती ..
डोळ्यात निरांजने आणि ज्योती..
तूच गेला सोडून मग ..
कोणासाठी लावू त्यात वाती..
मंजुषा ..
 
अंधार फार झाला
दिवा जपून ठेवा
असतील हृदयी, पनत्या जरी खुप
दिवाळी येतेय, आपणास शेभेछा खुप खुप..
*दाशु**
 
अंधारया राती उजेड
असू दया हाती
या देशात जगण्या- मारण्याची
केली आहे आम्हीच आमची गोती.....
रणजीत
 
अंधकारमय जगात माझ्या
तू प्रेमाचा दिवा बनून आलीस
प्रकाशून गेलाय असमत सारा
उजळवून निघाल्यात चारी दिशा
कृष्णा **
 
अंधकारमय जीवन तूच उजळ्शील
असतील नसतील ती तेज
माझ्या झोळीत घालशील
आई भवानी आशीर्वाद दे
तुझ्या लेकराला यशस्वी तूच करशील
रणजीत
 
हा अंधार तो काय अंधार
तू जवळ नसल्यामुळे आजन्म अंधार
उजळवून जातील चारी दिशा
जेंव्हा तू माझ्या आयष्यात येशील
रणजीत..
 
गेल्या स्मृतीच्या अंधारात
दिप प्रज्वलित केलाय मी
कुठूनशी तुझी झुळूक
आयुष्यात जपून ठेवलीय मी
रेशु
 
एक तूच होतीस...
मला प्रकाश देणारी....
नाहीतर या दुनियेत ...
अंधारच होता माझ्या...
*संजय**..
 
अंधारया राती, 
जळतात आठवणीच्या या वाती. 
उजळली सारी दुनिया, 
पण विरहाचा अंधारच राहिला कायम माझ्या माथी...
*कृष्णा*

वात बनून तुझ्यासाठी सतत तेवत राहणारी.....
तुला प्रकाश मिळावा म्हणून सदैव जळत राहणारी....
त्याच प्रकाशातून मार्ग काढून निघून गेलास....
सांग ना माझी काय चूक होती..
कि वात विझण्याआधीच तू मला सोडून गेलास....
सुप्रिया.
 
 दिव्यातली वात.....
आहे तुझीच साथ.....
तेवत राहा अशीच माझ्या अंगणात....
अंधाऱ्या रात्री करू नकोस हा कधी घात.....
सुप्रिया.
 
तू जळत असतेस..
तेव्हा मी पण वितळत असतो...
अजाणते पणी आपण...
मेणबत्तीचे गुणधर्म पाळत असतो...
@*मंथन*
 
तू दु:खा मध्ये जळत होतास....
मी विरहामध्ये तळमळत होते...
मी तर होऊन मेणबत्ती...
स्वत: चेच अस्तित्व संपवत होते....
सुप्रिया.
 
 

कृष्णा च्या चारोळ्या..भाग २

तुला मनातले कसे सांगाव,
कुणालाही न समजत तुलाच ते कालाव....
चारोळीतील माझ्या  मर्म,
फक्त  तूच... जाणाव....
@कृष्णा

सखे सांग मला ,
असा  काय केला  मी  गुन्हा ,
तूच ठरविलेस मला गुन्हेगार. .
अजूनही करतोय तोच विचार...
@ कृष्णा

गुलाबी स्वप्नात आले
एक गुलाबी फुल....
हाथ लावायला उठताच
त्याने दिली मला झूल...
कृष्णा

जांभूळ पिकल्या झाडाखाली
ढोल कुणाचा वाजतो....
इथे तर आई भवानीचा
उदो उदोकार गाजतो....
कृष्णा

सखे तू नाहीस ग भांडत
तुझे शब्दच भांडतात
एक एक समोर येवून
चारोळीतून गार्हाण मांडतात
कृष्णा

सखे करतोय मला बेधुंध
हा रातराणीचा सुगन्ध
फेर धरतात चंद्र चांदणी
नभ उतरून आले अंगणी
कृष्णा

Monday, October 3, 2011

छायाचित्र चारोळ्या : कागदाची होडी.

कागदाच्या होडीला..
कळते का हो वाऱ्याची भाषा...
ना वल्हव ना काही तरी...
वाऱ्याच्या भरोश्यावर धरते आपली दिशा..
@*मंथन*

आपल्या प्रेमाची नाव देखील,
मी अशीच पाण्यात सोडलेली ,
का कुणास ठाऊक,
खळाळत्या पाण्यात देखील ती अर्ध्यावरती राहिलेली..
- सोंगाड्या ...

पाण्यात सोडलेली ती प्रेमाची नाव...
त्याला नाही सापडला किनाऱ्याचा ठाव....
पूर आला अन बुडून गेला सारा गाव....
दोष कुणाला देऊ झाला हृदयालाच घाव....
सुप्रिया.

कागदाच्या होडी साठी....
पावसाची आतुरतेने वाट पहायची ..
आणि पाउस सुरु झाला कि...
तुझ्या माझ्या होडींची शर्यत रंगायची...
@*मंथन*

तुझ्या माझ्या होडींच्या शर्यतीत,
मीच बाजी मारायचो ..
पण, तुझ्याचसाठी म्हणून,
मीच मुद्दामहून हरायचो ...!
- सोंगाड्या ..

आठवतंय का होड्यांच्या शर्यतीत
नेहमी मीच बाजी मारायची
तुझी अजून सवय नाही गेली
हारून हि उगाच नडायची...
*कृष्णा**

त्या होडीच्या शर्यतीत,
हरण्यातदेखील माझा एक स्वार्थ होता..
तुझ्या माझ्या मैत्रीचा,
गूढ असा अर्थ होता ..!
- सोंगाड्या ..

फाटली ती कागदाची होडी...
झालो आता आपण मोठे...
बालपणाची साथ आपली...
मोठे होता होता जडले हे प्रेमाचे नाते..
@*मंथन*

होडी ती कागदाची,
कधी तरी बुडणारच होती,
अन बुडण्या आधीच,
आपल्या मनात अंकूरली होती प्रीती..
*आशु**

फाटून गेली ती कागदाची होडी......
ना राहिले अपुले प्रेम ना ती गोडी......
खेळ-खेळूनी तो राहिला अर्द्यावरी......
अजून वाट पाहत बसले तुझी त्याच किनाऱ्यावरी........
सुप्रिया.

कागदाच्या होडीत बसून.....
आपण सागर विहार करायचो...
मध्येच जाऊन बुडाली कि...
मुळू मुळू रडायचो....
@*मंथन*

आठवतंय तुला आपण असच सागर विहार करताना......
अचानक भरती आली त्या शांत सागराला......
पोहता तुला हि येत नव्हते न मला.......
तोल माझा गेला पाण्यात मग
तुही सरसावलास मला वाचवायला......
सुप्रिया.

Friday, September 30, 2011

छायाचित्र चारोळ्या..- उमलणारे गुलाब..

उमलतोय मी..
या जगाला फ़ुलविण्या साठी..
पाकळी पाकळीत भरलाय...
गुलकंद तुमच्या साठी..
©*मंथन*™..

कळी उमलतेय फुल होण्यासाठी
फुल सजतंय हार होण्यासाठी
हार बनतोय.....देवाच्या पायी
श्रद्धेने विलीन होण्यासाठी...
*कृष्णा**

पाकळी माझी मऊ मऊ...
केसात तुझ्या शोभेल का...?
क्षणभरासाठी स्पर्श तुझा...
माझ्या पाकळ्यांना लाभेल का..?
@*मंथन*™..

छायाचित्र: सोंगाडया - श्री

Thursday, September 29, 2011

*शेवटच्या बाकावर बसायचंय*

सातचीही शाळा माझी
पाच पासून आई हाक मारी
सहा ला होई जागी स्वारी.
अंघोळीसाठी दादा घाई करी
मी लुडबुड करता ताई मारी.
मग आईच मध्यस्थी करी
दप्तराचे तर ओझेच भारी
अभ्यास नाही केला
वाटे बसावे आज घरी
पण बाबांची ती हाक येता
पळतो मग दुध पिता पिता
सात वाजे मग निघता निघता
उशीर झाला आता पाठीत धपका
वर्गात असतो आपला धाक
वाट पाहे माझी शेवटचा बाक..
अवतरतात मग आपल्या बाई
सुरु होते मग अभ्यासाची घाई
आज नाही मला कसलीच घाई
भांडत नाहीत दादा अन ताई
करीत नाही मध्यस्थी आई
बाबांची पण ती हाक नाही
मला परत एकदा जगायचंय
शेवटच्या बाकावर बसायचंय
*कृष्णा**

Friday, September 23, 2011

कृष्णा च्या चारोळ्या..


तुझ्यासाठीच मी हट्ट आहे सोडला.....
स्वप्नाच काय घेतेस.....
आठवणींनी तर मला
हरवायचा चंगच आहे बांधला...

कधीच नाही मला समजल
कुणीच नाही कधी जाणाल
काय चूक अन काय बरोबर
तू हि नाहीस समजावलं ..

चार ओळीत सांगायला
मला कधीच नाही जमत
शब्दांचा खेळ तसा माझ्यासाठी नवा
तीन चा नको अडीच अक्षराचा मेळ हवा...

जर का असती हृदय दोन
जरी एक तुटल असता.....
किमान जीव तरी वाचला असता...
प्रेमात हरला तरी आधार राहिला असता ...

किती दिवसांनी आज पुन्हा एकदा
डाव होता मी मांडला
आठवणीच्या हिंदोळ्यावर
का असा तू अर्ध्यावर सोडला...

जर नसशील तू माझ्यासवे
तर कसा असेन मी माझ्यासवे
इथे तिथे नसेन..नको शोधू मला
तुझ्या स्वागता उभा असेन नभा...

असून जवळी...काय शोधिसी
वेळी अवेळी तुझी साद
थेट भिडे या काळजा....
मन मोहित करी मज पामरा ...

हूर हूर माझिया जीवाला...लावून तू अशी गेलीस...
जीवनाची गाण गायचाच मी राहिलो...
आयुष्य जगायचं कुणामुळ राहूनच गेल ..
डोळे भरून तुला एकदा पाहायचाच राहील ...

कोण चोर अन कोण शाव
इथे सगळेच करतात लपून घाव
सोन्याच्या खाणीत असे
चोरांना भलताच वाव...

भोवऱ्यासारखी माझी स्थिती
गिर गिर गिर गिर गिरकी घेती
आकाश कधी तर पाताळ कधी...
नभ ठेंगणे केले तुझ्यासाठी ..

एकच ध्यास असे जीवाला
कधी भेटेन माझ्या सखीला
जरी सखी माझी दूर देशी....
मन तिथ मला क्षणात नेशी...

**
कृष्णा*

Thursday, September 15, 2011

पारिजातक

रातराणी होऊन मी..
फुलते रात्र भर..
सूर्य देवाच्या स्वागताला...
पहाटे पसरते अंगणभर..
@ *मंथन*

सखे तुझ्याचसाठी पारिजातकाने हा सडा टाकीला .
तुझ्या कोमल शरीराला इजा होऊ नये म्हणून..
पहाटे पहाटे तुझ्या स्पर्शाने ..
त्याला पुन्हा नव्या उमेदीने फुलता यावे म्हणून..
@* मंथन*

सखे तुझ्याचसाठी,
पारिजातकाने हा सडा टाकीला॥
तू आली अन त्याचा सुगंधहि,
तुझ्याच साठी वाहिला ॥
- सोंगाड्या


सखे तू येणार म्हणून आहेस म्हणून
बघ हा पारिजातक किती बहरला
पहाटे तुझ्या स्वागतासाठी अंगणात
सुगन्ध फक्त तुझ्यासाठीच दरवळला...
*कृष्णा*


पारिजातकाचा सडा हा सखे ..
पाउल ठेव जपून जरा..
टोचेल ग फुल ...
तुझ्या कोमल पायाला..
@* मंथन*


मी असं इथे वाट बघत उभा....
जणू स्तब्ध ह्या डोंगर कडा
जपून टाक नाजूक पाऊल सखे...
इथे पारिजातकाने टाकलाय सडा...
*कृष्णा*