Showing posts with label *कृष्णा*. Show all posts
Showing posts with label *कृष्णा*. Show all posts

Wednesday, February 8, 2012

निवडणुकीचा खेळखंडोबा

इंद्राने देवाने फोन यमराजाला केला
धर्तीवर जायचा आर्ज कुणी केला

यमराजा नि रिपोर्ट इंद्राला केला
मतदार यादीत थोडा घोळ झाला

निवडणुकीच्या धामधुमीत देवा
काहीच कळाल नाही बघा मला

आज कुणाचा नंबर होता
नकळत कुणाला उचलला

देवा सगळ्यांचा अर्ज मान्य करा
हजार दोन हजार मिळतील मला

आधुनिक बटणाच्या मशीनचा
कसा काय महाघोटाळा झाला

कळत नाही देवा या लोकशाहीत
निवडणुकीचा खेळखंडोबा झाला

कृष्णा

Monday, January 30, 2012

हुतात्मा दिन विशेष

हुतात्मा दिना निमित्त सारया हुतात्म्यांना श्रद्धांजली...

देश स्वातंत्र्या साठी...
का सोडलात घर दार...
इंग्रजी सत्तेच्या मनात...
का माजविला हाहाकार...

स्वातंत्र्य संग्रामात
बलिदान ते दिले
देशासाठी या तुम्ही
हौतात्म्य पत्करले ..

हौतात्म्याच्या तुमच्या
विसर की हो पडला
स्वप्नापरी तुमच्या
भारत आहे का घडला ?

सागरसुत

Thursday, October 20, 2011

आई ची माया...

उन वारा पाऊस किती आली हि संकट
झेललीस तू जरी पडलो मी एकट

गुरफटलो मी अखंड त्यात
आहे तूच सदैव मला सावरल

पिलासाठी माते कष्टान तूच परतवल
आम्हासाठी माते सार आयुष तू झिजवल

आई उबदार तुझ्या पदरात
खरच सार विश्व आहे समावल

झालो कितीही मोठा लहान तुझ्यासाठी आई
सांग काय करू ... कसा होऊ मी उतराई

कृष्णा

Tuesday, October 18, 2011

छायाचित्र चारोळ्या: राघू आणि मैना...

फांदीवर बसलेत
जोडीने राघू आणि मैना
आय लव म्हणता
राघूची उडाली दैना
कृष्णा

कान कर ना इकडे ..
हळूच तुला विचारते ..
खर खर सांग ..
मी तुला किती बर आवडते ..
मंजुषा

किती आवडतेस तू मला
हे कस सांगू तरी तुला....
तुझा विश्वास नाही बसणार
तुझ्यासाठी सोन्याच घरट बांधणार
कृष्णा

इटुकल्या फांदीवर....
पिटुकली माझी मैना....
चिमुकल्या नजरेने पाहता....
मज आता काहीच सुचेना........
सुप्रिया.

आणलेय तुला माझे मैना...
मिरची हिरवी गार ...
दूर जाता तुझ्या पासून..
आठवण येते फार...
@*मंथन*

तुझ्या आठवणीत ग मैने रात्र-रात्र जागाव लागत...
किती छान आहे ग असच तुझ माझ्या जवळ असण....
तू अशी खेटून बसलीस कि......
मग जग हि सुंदर दिसायला लागत.....
सुप्रिया.

रात्र तर आठवण तुझी.
घुमतेय माझ्या मनात ग...
मैत्रीच्या या वाटेवरती...
ना जाने काय मनात ग...
@*मंथन*

देवा नि बनवली आपली जोडी
पण दुनिया वाले काढतात आपली खोडी
स्वतहाच्या स्वार्ता साठी आपले नाते तोडी
तुझी मला आणि माझी तुला लागली आहे गोडी
पण माणसाना कधी समजणार नाही आपली प्रेमाची जोडी
*विपुल*

ईश्य...आमच्या दोघांचे ..
चाललंय गुटूर गु ..
नजर फिरवा ना तिकडे ..
नका असे पाहू ...
मंजुषा

मैना...ए ऐक ना, मला ना आज तुला
काही तरी सांगायचे आहे
मला ना काही तरी होत आहे ..
राघू...सांग ना काय होत आहे ते...
मैना...अरे मला ना तुला काही तरी सांगायचे आहे
राघू...सांग ना ग काय आहे ते
मैना - काही नाही रे i love यौ...
*प्रेम*

जीवनाच्या या प्रवाहात
घट्ट साथ तुझी माझी
किती आली वादळे तरी
त्यात सोबत तुझी माझी..
कृष्णा

भेट वेळ रोजची ठरलेली...
तरी अजून काय ठरणार आहे..
बोलायचं पटकन प वेडं मन
त्याचाही म्य्हुर्ता पाहणार आहे...
{{ अर्पिता..}}

आपल्या दोघांच गुपित
आपल्यातच ठेवायचं...
:
:
रोज सांजच्या
वेळी इथच भेटायचं
:- सुरेश..

Monday, October 17, 2011

*चिमटा*

खरच माझंही असेच झालंय
या वाळत पडलेल्या दोरी सारख...

कुणीही याव अन काळ्जाच
चिमट काढून जाव..

मी मनापासून प्रेम कराव
अन कोणी ढोंग करून लुटाव

कुणाला काही समजू नये
म्हणून सगळ्यापासून दूर पाळाव

मी एकटाच वाळाव उन्हात
अन कुणासाठी एकटच तळाव
कृष्णा

छायाचित्र : सोंगाड्या - श्री..

प्रेम केल होत...मी हि

मी हि प्रेम केल होत
कधी एकदा कुणावर

निभावलं पण होत..
माझ्या परीने

स्वप्न मी हि होती
पहिली कधी कुणासाठी

प्रेमान तुझा हाथ
हाथी घेण्यासाठी

मागशील तू ते
तुला देणार होतो..

मागशील काय
ते पाहणार होतो..

नव्हत नियतीच्या मनात
डाव मोडला क्षणात

भेट होण्याआधीच सर्व
काही संपल होत...

भिल्लासारख नसलं तरी...
मी हि कधी प्रेम केल होत...
मी हि कधी प्रेम केल होत...
कृष्णा

Saturday, October 15, 2011

छायाचित्र चारोळ्या: चिमणी अन तिचे पिल्लू


चिमणे झुंज तुझी माझी
अशीच चालू राहणार
तू उडून गेल्यावर मग हा
चिमणा कोणाशी भांडणार?
कृष्णा

किती जतन केले आहे......
तुझे माझे नाते जपायला.......
तुझा माझा सहवास हवा....
आपले घरटे रचायला.....
हि मजा काय वेगळीच आहे....
तुझ्या चोचीतून दाणे टिपायला.....
सुप्रिया.

तुझ्या माझ्या नात्यात
एक मजाच आहे निराळी
एक घास तू आणावा
अन मी तो अलगद टिपावा
कृष्णा

असंच राहू दे नाते अपुले...
त्या नात्यात सदैव प्रेम वसुदे.....
येवोत मग हजारो वादळे.....
त्या वादळात फक्त साथ तुझी असूदे......
सुप्रिया.

जात आहे दुर तुला सोडुन
विसरू नकोस मला
मी आहे तुझा,परत
एक दा मागे वळुन पाहतो
तुला मी च तुझा मीच तुझा.
*विपुल*

प्रेमानेच विणलंय नात आपलं
त्याला आहे दोघांनीही जपलं
किती आली अन गेली वादळ
तरी प्रेमानच त्याला आहे पेललं
कृष्णा

आईचे पिल्लाशी असेच असते अवीट नाते ..
वणवण फिरून पिल्लासाठी आणते शिते ..
स्वत: उपाशी राहते आणि पिल्लाला भरवते ..
वर्षानुवर्षे आपल्या आईनेही हेच केलेले असते ..
मंजुषा

घास आणते पिलांसाठी ...
अशी कशी वेडी हि आई ...
चोची मध्ये सामावलेले...
जगातील सुख दिसून येई..
@*मंथन*'

किती दुरून तिने पिलासाठी
एक घास आहे आणला
भरवता भरवता तिचा
जीव आहे टांगणीला लागला
कृष्णा

चोचीमध्ये घास बाळा...
आहे तुझ्यासाठी....
फिरून आली रानोमाळ बाळा...
वेडी हि माय तुझ्यासाठी...
@*मंथन*'

जड अंतःकरणाने आई ..
आज तुझा निरोप घेतो ..
माझ्यासाठी तू पाहिलेली स्वप्ने ..
पुरी करूनच येतो ..
मंजुषा

तुझ्यासाठीच आणलाय
घास फिरून रानोमाळ
बघ किती लोटला हा काळ
आता लवकर मोठा हो बाळ
कृष्णा

देणारे देत जातील
खाणारे खूप खातील
असेच घास भरवले
आम्ही राजकारण्यांना
काही काळ सरल्यानंतर
लाथ मारतात जनतेला
हे पाखरू हि असेच करेल
एक दिवस आईला सोडून पळेल.......
रणजीत....दुपारी २.३६ १५/१०/११

सदैव धडपडते पिल्लांसाठी हि आई....
उन-पाऊस-वारा ह्याची तिला तमा नाही....
अजाण असतात ती पिल्ले सारी.....
पंख फुटता भुर्रकन उडून जाई.......
सुप्रिया.

एक-एक धागा शोधून घरटे त्यांनी रचले.....
मायेच्या प्रेमाने होते हो विणले.....
उन-पाऊस-वारयातही त्यांनी ते जपले....
त्या पक्षांचे घरटे हळूच हो मी टिपले....
सुप्रिया.

पिल्लांसाठी सहन करते उन-पाऊस-वारा...
धडपडून आणते त्यांच्यासाठी चारा...
करीत नाही कधी अपेक्षा फार....
मोठा झाल्यावर हा ना करेल थारा....
कृष्णा.

Thursday, October 13, 2011

छायाचित्र चारोळ्या: मेहंदी..

रंगलीय हि मेहंदी हातावर
पण घाव करतेय काळजावर
तुझी मेहेंदी अशीच खुलू दे...
रंगात सदैव मला भुलू दे
कृष्णा

ते हाथच काय,जे हिनीत नाही,
तळवेच काय जे,ओल्या मेंदी वासित नाही,
ती नखंच काय,जी रंगीत नाही,
ती स्त्रीच काय,जी शृंगारीत नाही......
सुप्रिया.

रंगलेली मेहंदी दाखविताना
तू किती खुलली होतीस.....
तुझा हात माझ्या हाती आहे
हे पण क्षणभर भुलली होतीस
कृष्णा

रेम केलंय मी तुझ्यावर त्या तुझ्या निर्मळ मनावरती...
बांधली आहे गाठ तुझी-माझी या भू-तलावरती .....
शपथ घेतली आता लावेन तुझ्याच नावाची मेहंदी.....
सुप्रिया.

Tuesday, October 11, 2011

छायाचित्र चारोळ्या: कोजागिरीचा चंद्र..

कोजागिरीचा चंद्र मज....
दिसे तुझाच ग साज....
हळव्या आपल्या प्रीतीचा....
तोच खरा साक्षीदार आज....
@*मंथन*

कोजागिरीचा चंद्र मला...
रात्र भर जागवतो...
त्याच्या प्रतिबिंबात मला....
तुझेच रूप दाखवतो...
@*मंथन*

कोजागीरचा चंद्र अन तुझ रूप
जणू मज एकच भासत
अन उकळत्या दुधामध्ये
तुझच प्रतिबिंब दाटत
//दाशु// 10:54 am 11/10/2011

कोजागिरीचा चंद्र सगळे
दुधात पाहतात...
मला नाही जमत ते..
तुला मी बस
माझ्यात पाहतो....
*संजय**...

कोजागिरीचा चंद्र आपले
रूप खुलवतो,
तुझ्या सोबत मी माझे
आयुष्य फुलवतो,
@ सुरेश....

कोजागिरीचा चंद्र जणू तुझाच एक भास....
आजची हि रात्र सजणार आहे तुझ्यासाठी खास.....
त्या चंद्राच्या छटेमधला तुझा तो सहवास.....
उगवणार आहे चंद्र जणू माझ्यासाठीच आज....
सुप्रिया.

सखे तुझी सोबत म्हणजे
रोजच चंद्र कोजागिरीचा
तुझ्या विना मात्र..माझी
नित्याचीच अमावस्या
कृष्णा

Friday, October 7, 2011

दसरा....एक सोनेरी पान....

जागे पनी मला पडले सुंदर असे स्वप्न
दसर्याचा दिवस अन मी होतो उद्विग्न
मनाची माझ्या उटली होती घालमेल
द्यायचं होत मला सोन्याचे पान
प्रीतीची करून द्यायची होती जाण
सतावत होती एकच मला चिंता
हे जमेल का मला काय म्हणेल ती
केला मी विचार..अन ठरवलं एकदाच
जमेल न जमेल असा विचार कारण काय हिताचं
कावरा बावरा झालो....फक्त विचार करून..
ठरवलंच होत तसं अन वागलोही तसाच
बघून इकडे तिकडे घुसलो मी घरात...
श्वास माझा चालत होता जोरात
होती ती उभी मैत्रिणीसोबत घरात
नजरानजर होताच निशब्ध ती
मग मात्र नाही राहावल...
काही बोलायच्या आत होत
तीन स्वतःला सावरल..
न बोलताच होत आपट्याचे
सोनेरी पान तिन सरकावल..
मीही तिला दिलं....तीनही मला
माझिया मनीच्या ओळी लिहिल्या
मी होत्या.. त्या सोनेरी पानावर
अजूनही तिचा प्रसन्न चेहरा
खरच बिंबलाय माझ्या मनावर
-कृष्णा