मंथन च्या चारोळ्या.. भाग २

Add caption

Add caption

Read More

मंथन च्या चारोळ्या भाग १

विरहाच्या वाटेवर...
हर एक अडखळलेला...
प्रेम करुन पुन्हा...
त्याच्याच प्रेमात पडलेला...
©*मंथन*™.. ३१/१०/२०११ रात्रौ ०१.२७

तुझी छेड काढताना....
तु नाक मुरडत जातेस..
नाक मुरडत जाता जाता...
एकदा मागे वळून पाह्तेस..
©*मंथन*™.. ३१/१०/२०११ रात्रौ १२.५४

बागडताना तुझ्या सवे...
हा वारा ही बागडायचा...
तु बोलायला लागलीस...
तो कोकीळ मंजूळ गानी गायचा..
©*मंथन*™.. ३०/१०/२०११ रात्रौ ११.५८

तुला हसताना पाहून
रोम रोम माझे हसु लागले...
मांडीवर तू डोके ठेवताना...
क्षण ते बहरून आले..
©*मंथन*™.. ३०/१०/२०११ रात्रौ ११.२३

डोळ्यात तुझ्या शोधत असतो..
माझ्या हरवलेल्या स्वप्नांना...
पापणी मागे लपविलेल्या...
तुझ्या त्या आसवांना...
©*मंथन*™.. ३०/१०/२०११ रात्रौ ११.१६

डोळ्यात तुझ्या पाहताना...
माझे प्रतिबिंब दिसले....
वेडे हे मन माझे..
तेव्हा तेथेच फ़सले...
©*मंथन*™.. ३०/१०/२०११ रात्रौ १०.५०

मला हसायला आवडते...
तु सोबत असलीस की..
अन माझे हसू आवरत नाही...
तु रुसुन बसलीस की..
©*मंथन*™.. ३०/१०/२०११ रात्रौ ११.०४

हसतेस तू खुळते एक कळी...
हसतेस तु हसते माझे नशीब...
हसतेस तू वाहतो गार गार वारा...
हसतेस तु तेव्हा येतेस माझ्या करीब..
©*मंथन*™.. ३०/१०/२०११

माझ्याकडे रोखून पाहताना...
डोळे तुझे एकटक पाहायचे...
तुझ्या डोळ्यात पाहताना...
तुला पाहायचेच राहायचे..
©*मंथन*™.. ३०/१०/२०११

मागे वळून पाहताना...
मस्त गोड हसायचीस...
त्या हसण्यातच मला..
पुढच्या भेटीसाठी आतुर करायचीस..
©*मंथन*™.. ३०/१०/२०११

Read More

छायाचित्र चारोळ्या: चिमणी अन तिचे पिल्लू

चिमणे झुंज तुझी माझी
अशीच चालू राहणार
तू उडून गेल्यावर मग हा
चिमणा कोणाशी भांडणार?
कृष्णा

किती जतन केले आहे......
तुझे माझे नाते जपायला.......
तुझा माझा सहवास हवा....
आपले घरटे रचायला.....
हि मजा काय वेगळीच आहे....
तुझ्या चोचीतून दाणे टिपायला.....
सुप्रिया.

तुझ्या माझ्या नात्यात
एक मजाच आहे निराळी
एक घास तू आणावा
अन मी तो अलगद टिपावा
कृष्णा

असंच राहू दे नाते अपुले...
त्या नात्यात सदैव प्रेम वसुदे.....
येवोत मग हजारो वादळे.....
त्या वादळात फक्त साथ तुझी असूदे......
सुप्रिया.

जात आहे दुर तुला सोडुन
विसरू नकोस मला
मी आहे तुझा,परत
एक दा मागे वळुन पाहतो
तुला मी च तुझा मीच तुझा.
*विपुल*

प्रेमानेच विणलंय नात आपलं
त्याला आहे दोघांनीही जपलं
किती आली अन गेली वादळ
तरी प्रेमानच त्याला आहे पेललं
कृष्णा

आईचे पिल्लाशी असेच असते अवीट नाते ..
वणवण फिरून पिल्लासाठी आणते शिते ..
स्वत: उपाशी राहते आणि पिल्लाला भरवते ..
वर्षानुवर्षे आपल्या आईनेही हेच केलेले असते ..
मंजुषा

घास आणते पिलांसाठी ...
अशी कशी वेडी हि आई ...
चोची मध्ये सामावलेले...
जगातील सुख दिसून येई..
@*मंथन*'

किती दुरून तिने पिलासाठी
एक घास आहे आणला
भरवता भरवता तिचा
जीव आहे टांगणीला लागला
कृष्णा

चोचीमध्ये घास बाळा...
आहे तुझ्यासाठी....
फिरून आली रानोमाळ बाळा...
वेडी हि माय तुझ्यासाठी...
@*मंथन*'

जड अंतःकरणाने आई ..
आज तुझा निरोप घेतो ..
माझ्यासाठी तू पाहिलेली स्वप्ने ..
पुरी करूनच येतो ..
मंजुषा

तुझ्यासाठीच आणलाय
घास फिरून रानोमाळ
बघ किती लोटला हा काळ
आता लवकर मोठा हो बाळ
कृष्णा

देणारे देत जातील
खाणारे खूप खातील
असेच घास भरवले
आम्ही राजकारण्यांना
काही काळ सरल्यानंतर
लाथ मारतात जनतेला
हे पाखरू हि असेच करेल
एक दिवस आईला सोडून पळेल.......
रणजीत....दुपारी २.३६ १५/१०/११

सदैव धडपडते पिल्लांसाठी हि आई....
उन-पाऊस-वारा ह्याची तिला तमा नाही....
अजाण असतात ती पिल्ले सारी.....
पंख फुटता भुर्रकन उडून जाई.......
सुप्रिया.

एक-एक धागा शोधून घरटे त्यांनी रचले.....
मायेच्या प्रेमाने होते हो विणले.....
उन-पाऊस-वारयातही त्यांनी ते जपले....
त्या पक्षांचे घरटे हळूच हो मी टिपले....
सुप्रिया.

पिल्लांसाठी सहन करते उन-पाऊस-वारा...
धडपडून आणते त्यांच्यासाठी चारा...
करीत नाही कधी अपेक्षा फार....
मोठा झाल्यावर हा ना करेल थारा....
कृष्णा.

Read More

छायाचित्र चारोळ्या: मेहंदी..

रंगलीय हि मेहंदी हातावर
पण घाव करतेय काळजावर
तुझी मेहेंदी अशीच खुलू दे...
रंगात सदैव मला भुलू दे
कृष्णा

ते हाथच काय,जे हिनीत नाही,
तळवेच काय जे,ओल्या मेंदी वासित नाही,
ती नखंच काय,जी रंगीत नाही,
ती स्त्रीच काय,जी शृंगारीत नाही......
सुप्रिया.

रंगलेली मेहंदी दाखविताना
तू किती खुलली होतीस.....
तुझा हात माझ्या हाती आहे
हे पण क्षणभर भुलली होतीस
कृष्णा

रेम केलंय मी तुझ्यावर त्या तुझ्या निर्मळ मनावरती...
बांधली आहे गाठ तुझी-माझी या भू-तलावरती .....
शपथ घेतली आता लावेन तुझ्याच नावाची मेहंदी.....
सुप्रिया.

Read More

छायाचित्र चारोळ्या: कोजागिरीचा चंद्र..

कोजागिरीचा चंद्र मज....
दिसे तुझाच ग साज....
हळव्या आपल्या प्रीतीचा....
तोच खरा साक्षीदार आज....
@*मंथन*

कोजागिरीचा चंद्र मला...
रात्र भर जागवतो...
त्याच्या प्रतिबिंबात मला....
तुझेच रूप दाखवतो...
@*मंथन*

कोजागीरचा चंद्र अन तुझ रूप
जणू मज एकच भासत
अन उकळत्या दुधामध्ये
तुझच प्रतिबिंब दाटत
//दाशु// 10:54 am 11/10/2011

कोजागिरीचा चंद्र सगळे
दुधात पाहतात...
मला नाही जमत ते..
तुला मी बस
माझ्यात पाहतो....
*संजय**...

कोजागिरीचा चंद्र आपले
रूप खुलवतो,
तुझ्या सोबत मी माझे
आयुष्य फुलवतो,
@ सुरेश....

कोजागिरीचा चंद्र जणू तुझाच एक भास....
आजची हि रात्र सजणार आहे तुझ्यासाठी खास.....
त्या चंद्राच्या छटेमधला तुझा तो सहवास.....
उगवणार आहे चंद्र जणू माझ्यासाठीच आज....
सुप्रिया.

सखे तुझी सोबत म्हणजे
रोजच चंद्र कोजागिरीचा
तुझ्या विना मात्र..माझी
नित्याचीच अमावस्या
कृष्णा

Read More

मजेदार चारोळ्या: चारोळीला चारोळीने उत्तर - भाग २

असतात काही झुडपे
चार महिन्याच्या पावसात जगणारी
असतात काही माणसे माझ्यासारखी
आयुष्यभर नुसत्या आठवणीत जगणारी
रेशु ०९/१०/२०११ रात्री १०.३०

    
नुसत्या आठवणीत जगून
काही मिळत नाही
जीवनात ठेवले आहे काय
एका प्रेमाशिवाय....

तुझ्यासाठी आठवणी तरी आहे
माझ आयुषच जणू एक मृगजळ आहे
भास आहे केवळ तेथे कोणीतरी असण्याचा
कंटाळा आलाय आता सारखा भासात फसण्याचा
लक्ष्मीकांत

सोडा मृगजळाच्या मागे धावणे
स्वतःतला कस्तुरीमृग शोधा
जीवन हे क्षणभंगुर नुसते
भंगाशिवाय मिळणार काय दुसरे..
*प्रेम*

मला मृगजळाच्या मागे नाही
सोबत धावायचं आहे
भंगलेलं ते स्वप्नं
परत एकदा जोडायचं आहे
रेशु ०९/१०/२०११ रात्री ११.०४

जोडणारे स्वप्न पाहत
आयुष्य निघून जातं
मृगजळ शेवटी मृगजळच राहत
नसते कोणाचे ...कोणाशिवाय ..
*प्रेम*

मान्य आहे मला
मृगजळ मागे धावणं योग्य नाही
पण डोळ्यात माझ्या सामावलेलं
स्वप्नही एवढा छोटं नाही .......
रेशु ०९/१०/२०११ रात्री ११.१५

डोळ्यांची स्वप्न आजकाल
चष्म्यासारखी बदलतात
आज एकासोबत तर
उद्या दुसर्यासोबत फिरतात..
*प्रेम*

स्वप्न असुदे डोळ्यात तुझ्या
पूर्ण करण्याचा हट्ट नको
प्रयत्न असू दे तसा
पण स्वप्नात जगण्याची सवय नको
लक्ष्मीकांत

हसू नका असे ,सत्य आहे
सत्याचा सामना करा
खरे प्रेम शोधा स्वतात
मग पारखून प्रेमाचा स्वीकार करा ..
*प्रेम*

सत्य हे कटू असते...
त्याला हसुन करू गोड...
सत्यातली सत्यता घे जाणून...
कधी कधी त्यालाही असत्याची जोड..
©*मंथन*™.. ०९/१०/२०११ रात्रौ ११.२७

प्रेम आणि असत्य
कधीच सोबत असू शकत नाही
मग शेवट काय होणार त्याचा
अगदी ठरलेला...
*प्रेम*

हा हा हल्ली असत्यालाच
१००% सत्य दर्शवतात
प्रेमाचे काय घेवून बसलात
गल्ली बोळात प्रेमाचे खोटे चाळे चालतात
रणजीत..११.३६रात्री ०९/१०/११/

वेड्या असत्य आणि प्रेम यांच
अतूट अस नात
असत्याचा हात धरला तरच
आजच प्रेम टिकत
लक्ष्मीकांत

प्रेम आणि चाळे म्हणजे
मन आणि वासना
कोणी काय करायचे
ज्याचे त्याने ठरवावे....
*प्रेम*

सगळे असाच विचार का करता तुम्ही ???
कुणाचाच का प्रेमावर विश्वास नाही राहिला
खरा प्रेम करून तर बघा आधी
तुमच्या सत्य असत्यात प्रेमाचा पण जीव घुसमटला
रेशु ०९/१०/२०११ रात्री ११.४०

प्रेम म्हणजे आजकाल
फळाप्रमाणे झाले आहे...
ऋतूप्रमाणे ते पण
नेहमी बदलत जाते ..
*प्रेम*

आजची परिस्थितीच अशी
खरे खोटे काय समजत नाही
जिकडे तिकडे अनैतिक चाळे सगळे
खरे प्रेम मिळणार तरी कोठे....
रणजीत..११.४३रात्री ०९/१०/११

आजकाल तर असत्य असलेलेच
प्रेम टिकू शकते
कारण खऱ्या प्रेमाची
कोणालाही जाण नसते !!!!
*आशीष*

प्रेम...? आईने केलेले ते..?
की बाबांच्या धाकामागे लपलेले...
प्रेयशी ने केलेले प्रियकरावर...
पण ते ही समाजाच्या जाळ्यात गुरफटलेले..
©*मंथन*™.. ०९/१०/२०११ रात्रौ ११.४७

प्रेम, प्रेम आज उरलाय कुठे??
प्रेमाचा आणि त्यागाचा संबंध आता राहायलाय कुठे?
उठतोय सुटतोय तो प्रेम करतोय
घरचे नाही म्हटले तर प्रेमाला सोडून देतोय..
लक्ष्मीकांत

असेल खरे प्रेम तर
समाजाशीपण लढता येते.
पण समाजाच्या नावाखाली
प्रेमाचा बाजार सगळा.
वापरले अने फेकून दिले..
*प्रेम*

प्रेम म्हणजे प्रेम असत
सत्य असत्या असं त्यात काहीच नसतं
त्या अनैतिक चाल्यांमध्ये सुद्धा
त्या दोघांच एकमेकांवर प्रेम असत
रेशु ०९/१०/२०११ रात्री ११.५०

नुसता बाजारूपणा
प्रेमाच्या नावाखाली
स्वतःतर बरबाद
पण दुसर्याला हि कलंकित करे
रणजीत..११.५३रात्री ०९/१०/११/

प्रेम म्हणून चाळ्यांना
प्रेमाचे नाव नको देऊस
असत्यावर आधारलेले
प्रेम ते कसले...
*प्रेम*

खरे प्रेम तेच जे...
मनात वसलेले असते...
नियमांना तोडून जे...
निरंतर टीकून राहते..
©*मंथन*™.. ०९/१०/२०११ रात्रौ ११.५६

आजकाल प्रेमाची संकल्पनाच बदललीये
भावनांची जागा आज चाळ्यांनी घेतलीये
विश्वास होता एके काळी
आता लाजेचीही झालीये होळी.
लक्ष्मीकांत

तुझं माझं प्रेम...
आपल्या मैत्रीतच वसलेलं...
तु हाक मारलीस अन...
मी अचुक ऎकलेलं
©*मंथन*™.. ०९/१०/२०११ रात्रौ ११.५९

हाक नव्हती ती तुझ्यासाठी..
तो एक तुझा भास होता...
हवेतून आला कानापार्येंत
आणि विरून गेला....PP
*प्रेम*

तुला भारीच सवय...
मना मध्ये बोलायची..
मी समोर असलो..
माझी पण व्हायची गोची..
©*मंथन*™.. १०/१०/२०११ रात्रौ १२.०५

जाते आहेस तर जा
पुन्हा या प्रेमाच्या बाजारात नको येउस
अशाने आयुष नाही घडायचे
यात च मी माझे अमुल्य क्षण गमावले
*** आशिष ***
मनाची भाषा कळायला पण
मन असावं लागतं
मोकळ्या मनानं बोललीस
तर कळले असते मला..PP
*प्रेम*

शब्दच हल्ली अर्थ विसरतात,
संवेदनाच हल्ली बधीर होतात,
भावनाच हल्ली बोथट होतात,
म्हणुन मी हल्ली बोलतच नाही
रेशु ०९/१०/२०११ रात्री १२.०५

अर्थ मनात असतो
नाही शोधलास कधी तू
नाही बोललीस तरी
डोळ्यांची भाषा कळते मला...PP
*प्रेम*

न बोलण्याने गुंता कधी सुटत नाही
भावना व्यक्त होण्याच्या थांबत नाही
शब्दांची साथ नसेल कदाचित
संवेदना खुलल्याविना राहत नाही
लक्ष्मीकांत

तुझ्या येण्याची चाहूल...
देऊन जातो हा वारा वाहणारा...
अन तुला भेटायचे म्हणून...
तो उडालेला माझा गोंधळ सारा...
©*मंथन*™.. १०/१०/२०११ रात्रौ १२.१३

गोंधळ तुझा उडाला
तिला ते सवयीचे होते
फुलपाखरुच होते ते
उडाले या डालीवरून
दुसर्या डालीवर....PP
*प्रेम*

 तुझ्या सोबतच्या पाऊलखुणा
शोधतच राहीन मी
अजूनही आस आहे तुझ्या पावलांच्या परतीच्या वाटेवर
माझ्या किनार्यावर परतणाऱ्या प्रत्येक लाटेवर
रेशु ०९/१०/२०११ रात्री १२.२०

लाटा येतात लाटा जातात
लहान आणि मोठ्या पण
प्रत्येक वेळी नवनवीन
रुतलेल्या खुणा तुझ्या
वाहून गेल्या लाटेसंगे ..PP
*प्रेम*

येईन पुन्हा मी तुझ्या किनार्यावर
पण हवी आहेस मला तू, पुन्हा त्याच वळणावर
भेटलो होतो त्यावेळी आपण तसे
हातात हात नसूनही एकरूप होतो जसे.
लक्ष्मीकांत

मी वाहवत गेलो खूप दूर
तुझ्यामुळे
तू राहिलास किनार्यावर
तर मी दुसर्या किनार्यावर...
न भेटणाऱ्या ....
*प्रेम*

किनार्याच्या लाटा काय रे
येतात आणि जातात तरी
माझ्या मनातून तू जात नाहीस
शब्दातून तू जरी गेलास तरी
रेशु ०९/१०/२०११ रात्री १२.३०

मन असते काय ग
कोणावरही जडतं
शब्द सुटतात तीरासारखे
घुसतात काळजात अगदी
खोलवर....कधीही न संपणारे ..
*प्रेम*

जेव्हा मी वही पेन घेऊन बसते
तेव्हा मला शब्दच नाही सुचतात
पण रोज रात्री तुमच्या सोबत या मैफिलीत
चारोळ्यांचा थरवर थर रचतात
रेशु ०९/१०/२०११ रात्री १२.४१

वही आणि पेनाचेपण बघ ना
असेच असते एक भरत जाते
तर दुसरे संपत जाते....
बस थर निर्माण होतात आठवणींची तुझ्या......
*प्रेम*

शब्दांच्या साठी साठी वही पेनची गरज काय
शब्दांचे आकाश आहे खुले
शब्दांचे सारे तारे येथे
भावनांच्या साथीने होतील त्यांची फुले
लक्ष्मीकांत

खुल्या आकाशातच प्रेम
तुझे खुललेले
आज कळी उद्या फुल झालेले
अन तुटून मुर्झुन गेलेले...प्रेमाशिवाय....
*प्रेम*

सवयच विकृताना जे चांगले चालले ते
उध्वस्त करण्यासाठीच आयुष घालवले त्यांनी
दुसर्यावर टीका करण्यात चांगले काय जमले नाही
म्हणून असे उदोग चालवले
*रणजीत*

या सगळ्या भाऊगर्दीत
माझं प्रेम हरवून गेलं
सांगायचं होतं तिला काही तरी
सांगायचं राहून गेलं ..
*प्रेम*

Read More

छायाचित्र चारोळ्या: सुर्यास्त, समुद्र किनारा अन दोघी आपण..

हे बघ तुझ्या माझ्या
मैत्रीची साक्ष देत आहे
मावळता सूर्य उफळनाऱ्या लाटा
मोन पाळत असल्या तरी
भेटण्याची आस दाखवत आहे....
रणजीत...रात्री१.००)०९/१०/११

असेच राहतील का गं..
हे दिवस सुगीचे...
संध्याकाळ चा हा किनारा
अन क्षण हे सोबतीचे...
©*मंथन*™.. ०९/१०/२०११ रात्रौ ०१.०८

तो बघ सुर्य....
जो चाललाय मावळतीच्या दिशेने...
तुझी माझी मैत्री आहे...
त्याच्या प्रत्येक किरणाच्या आशेने..
©*मंथन*™.. ०९/१०/२०११ रात्रौ ०१.१४

एक एक लाट
किनार्‍याला येऊन भिडते आहे
किनार्‍यावर बसलेल्या जोडप्यांना घेऊन
साय़ंकाळ त्यांच्या प्रेमासहित बूडते आहे
रेशु ०९ /१०/२०११ रात्री १.१९

सागरच्या लाटा कश्या...
आपल्या पावलांना स्पर्शुन जातात...
जाता जाता त्या आपल्याला...
जिवनाचे गुणधर्म सांगुन जातात..
©*मंथन*™.. ०९/१०/२०११ रात्रौ ०१.२१

भरति आलि कि सागराचे पाणि
हळू हळू वाढते
वाळूवरति लिहिलेल्या तुझ्या नावाला
ति सहजा सहजि खोडते
रेशु ०९ /१०/२०११ रात्री १.२२

बालपणीची हि दोस्ती...
अशीच फ़ुलत राहू दे....
संध्याकाळच्या सुर्यास्ता सोबत...
रोज बहरत राहू दे...
©*मंथन*™.. ०९/१०/२०११ रात्रौ ०१.२८

तुझ्या माझ्याया मैत्रीत
मी तू हि अशीच
हरवून जाऊ
त्या करीता या
सूर्य सागराला साक्षीला ठेवू...
रणजीत...रात्री१.३६)०९/१०/११

सुर्याला बघ कसे...
सागराने टाकले गिलून...
तेव्हाच वाटतय सागराला...
आलयं पोटात मळमळून..
©*मंथन*™.. ०९/१०/२०११ रात्रौ ०१.४८

निळा खवळलेला समूद्र...
अन सोबत दोघी आपण...
सुर्यास्ताला निघालेला सुर्य...
या क्षणाच्या साक्षीदार दोघी आपण..
©*मंथन*™.. ०९/१०/२०११ रात्रौ ०१.५७

हा तर खेळ रोजचाच
चाले या दुविधा रोजच्याच
निरोप तुला देण्या आला सूर्य
दुख: ते ना सोसले त्या सागरला
त्याने हि हंबरडा फोडला.........
रणजीत.....०८/१०/११. (रात्री ०२.०६)

Read More

छायाचित्र चारोळ्या: खेळ बालपणीचा..

बालपणी खेळ तो...
खेळ भातूकली चा....
खेळता खेळता सरून जाई...
काळ तो बालपणी चा..
©*मंथन*™.. ०९/१०/२०११ रात्रौ ०१.३५

मी मोठा झालो की..
तुला ठेवेन खूप सुखात....
तूझ्या साठीच बांधेन माडी...
या मावळत्या सुर्याच्या प्रकाशात..
©*मंथन*™.. ०९/१०/२०११ रात्रौ ०१.४२

स्वप्नांच्या वाटेवर
शीतल गारवा
दोघे गुंफुनी हात
गाऊ मधुर मारवा
रेशु ०९ /१०/२०११ रात्री १.४३

आपल्या छोट्याश्या घराला...
सुर्याची असेल खिडकी...
दिवसातुन एकद तरी...
मारेल तो इकडे फ़िरकी..
©*मंथन*™.. ०९/१०/२०११ रात्रौ ०१.४६

या कातर सायंकाली
मन हेलावून जाते
थरथरत्या स्पर्शाने
तन रोमांचित होते !
रेशु ०९ /१०/२०११ रात्री १.४6

हा खेळच भुरळ
पाडे प्रत्येकाला
स्वप्ने दाखवी प्रत्येक क्षणाला
चल पुन्हा तयारी करू
स्वप्न पाहण्याला.......
रणजीत.....०८/१०/११. (रात्री १.४६)

मनाची तनाला
नेहमीच असते साथ
सांग नाही सोडणार
हाती घेतलेला हात !
रेशु ०९ /१०/२०११ रात्री १.५१

तुझी माझी साथ
अशीच राहू दे
हा तर खेळ झाला
पण आयुष्यभर असाच
हात हातात राहू दे......
रणजीत.....०८/१०/११. (रात्री १.५६)

आज या खेळात .
मला हि पहायचे आहे
कोण कसे बांधता आहेत माडी
नसेल येत तर बांधता तरी
पाहायचे आहे कोण कशी घरची वाट धरी
रणजीत.....०८/१०/११. (रात्री ०२.०६)

त्या क्षितीजाच्या अलीकडे,
तू कुठेतरी असशील !
मला दिसत नसलास तरी,
तू मात्र माझाच राहशील !!
रेशु ०९/१०/२०११ रात्री २.२०

मी तुझा तो कसा होणार
क्षितीज माझे हे
तुला कसे सापडणार
कारण मी माझाच जगणार.....
रणजीत...रात्री २.२६)०९/१०/११

कुठॆतरी ह्र्दयात इतिहास सारा आठवशील
तो आठवण्यापुरता तरी तु…
नक्कीच माझा राहशील
पण तुझी शपथ पुन्हा प्रेम करणार नाही….
रेशु ०९/१०/२०११ रात्री २.२७

तुझा इतिहास तो आज
वर्तमान आहे माझा
शपथा त्या का घ्यायच्या
असे प्रेम ना पचेल तुला....
रणजीत...रात्री २.४०)०९/१०/११

शपथ जरी घेतली
तरी ओढ संपणार नाही
आता बस कर हा शब्दांचा तमाशा
नाहीतर माझे अश्रू थांबणार नाही
रेशु ०९/१०/२०११ रात्री २.४९

दुख: किती ते तुझ्या मना
मला हि पाहायचे
ओढ ती अशी कशी
शपथ तर तू घे पण शब्द ना
मांडलेस तर मरण ते मजला यायचे...
रणजीत...रात्री २.५३)०९/१०/११

शपथा जरी खोट्या झाल्या
तरी मरण येणार नाही
केलेल्या पापाची शिक्षा दिल्याशिवाय
वरती देवही घेणार नाही
रेशु ०९/१०/२०११ रात्री ३.००

पापी मी का तू
हे न उमजेल देवाला
हा तर शब्द खेळ
यात हि तू स्वर्गा नरका सकट
देवाला हि आणले भागीदारीला
रणजीत...रात्री ०३.०३.)०९/१०/११

शब्द नाही आहेत हे सगळे
पाप पुण्याचा होऊ दे सरळ सामना
देव देव्हाऱ्यात राहतो
दुनियेची त्यास काय कल्पना
रेशु ०९/१०/२०११ रात्री ३.१५

तुझे हे असले शब्दच
जगणार्याला हि कायमचे झोपवतील
एक काय पण सारेच देव
न्याय निवडा करयाला
तुझ्या माझ्या समोर येतील.........
रणजीत...रात्री ०३.२६)०९/१०/११

फक्त शब्दच तर
माझ अस्तित्व आहे
त्यासाठी सगळ्यांचा जीव घेईन मी
मग करू दे देवाला काय तो न्याय निवडा
रेशु ०९/१०/२०११ रात्री ३.४२

तुझ्या शब्दानेच मारले
माझ्या या भोळ्या हृदयाला
लाखो वार करुनी
आणकीन जीव घेनाची धमकी हि खूप देतेस
देवाला हि वेटीस धरतेस.......
रणजीत...रात्री ०३.४६)०९/१०/११

Read More

छायाचित्र चारोळ्या - तेवणारा दिवा...

दिव्यात पेटणारी वाट...
दिव्याच्या प्रेमात तेवते...
दिवा पण तिच्या साठी...
अंधारात राहून झुलतो...

©*मंथन*™..

 

तुझ्या प्रेमा खातर
तर हे सारे घडते
तुझ्यासाठीच मन
माझे असे एकटेच तेवते
रणजीत

 

पाहून  दिव्यातली तेजोमय वात, 

कविता फुलली मनात,  

होऊ दे प्रकाशमय आसमंत सारा, 

येणार्य दीपावलीच्या शुभेचा देउया जरा" 

*गीतांजली*  

 

अंधाराच्या रातीला...
चल भेदून टाकू....
ज्योती सोबत दिवा...
आण्याबान्या लागला टाकू...
©*मंथन*™

 

मी दिवा ...तू ज्योती...
तू प्रकाश तर मी वाती
उजळू दे आसमंतात
आपली प्रेमाची नाती....
कृष्णा

 

फक्त तुझ्यासाठी तेवत होती ..
डोळ्यात निरांजने आणि ज्योती..
तूच गेला सोडून मग ..
कोणासाठी लावू त्यात वाती..
मंजुषा ..

 

अंधार फार झाला
दिवा जपून ठेवा
असतील हृदयी, पनत्या जरी खुप
दिवाळी येतेय, आपणास शेभेछा खुप खुप..

*दाशु**

 

अंधारया राती उजेड
असू दया हाती
या देशात जगण्या- मारण्याची
केली आहे आम्हीच आमची गोती.....
रणजीत

 

अंधकारमय जगात माझ्या
तू प्रेमाचा दिवा बनून आलीस
प्रकाशून गेलाय असमत सारा
उजळवून निघाल्यात चारी दिशा
कृष्णा **

 

अंधकारमय जीवन तूच उजळ्शील
असतील नसतील ती तेज
माझ्या झोळीत घालशील
आई भवानी आशीर्वाद दे
तुझ्या लेकराला यशस्वी तूच करशील
रणजीत

 

हा अंधार तो काय अंधार
तू जवळ नसल्यामुळे आजन्म अंधार
उजळवून जातील चारी दिशा
जेंव्हा तू माझ्या आयष्यात येशील
रणजीत..

 

गेल्या स्मृतीच्या अंधारात
दिप प्रज्वलित केलाय मी
कुठूनशी तुझी झुळूक
आयुष्यात जपून ठेवलीय मी
रेशु

 

एक तूच होतीस...
मला प्रकाश देणारी....
नाहीतर या दुनियेत ...
अंधारच होता माझ्या...

*संजय**..

 

अंधारया राती, 

जळतात आठवणीच्या या वाती. 

उजळली सारी दुनिया, 

पण विरहाचा अंधारच राहिला कायम माझ्या माथी...

*कृष्णा*

वात बनून तुझ्यासाठी सतत तेवत राहणारी.....
तुला प्रकाश मिळावा म्हणून सदैव जळत राहणारी....
त्याच प्रकाशातून मार्ग काढून निघून गेलास....
सांग ना माझी काय चूक होती..

कि वात विझण्याआधीच तू मला सोडून गेलास....
सुप्रिया.

 

 दिव्यातली वात.....
आहे तुझीच साथ.....
तेवत राहा अशीच माझ्या अंगणात....
अंधाऱ्या रात्री करू नकोस हा कधी घात.....
सुप्रिया.

 

तू जळत असतेस..
तेव्हा मी पण वितळत असतो...
अजाणते पणी आपण...
मेणबत्तीचे गुणधर्म पाळत असतो...
@*मंथन*

 

तू दु:खा मध्ये जळत होतास....
मी विरहामध्ये तळमळत होते...
मी तर होऊन मेणबत्ती...
स्वत: चेच अस्तित्व संपवत होते....
सुप्रिया.

 

 

Read More

छायाचित्र चारोळ्या : कागदाची होडी.

कागदाच्या होडीला..
कळते का हो वाऱ्याची भाषा...
ना वल्हव ना काही तरी...
वाऱ्याच्या भरोश्यावर धरते आपली दिशा..
@*मंथन*

आपल्या प्रेमाची नाव देखील,
मी अशीच पाण्यात सोडलेली ,
का कुणास ठाऊक,
खळाळत्या पाण्यात देखील ती अर्ध्यावरती राहिलेली..
- सोंगाड्या ...

पाण्यात सोडलेली ती प्रेमाची नाव...
त्याला नाही सापडला किनाऱ्याचा ठाव....
पूर आला अन बुडून गेला सारा गाव....
दोष कुणाला देऊ झाला हृदयालाच घाव....
सुप्रिया.

कागदाच्या होडी साठी....
पावसाची आतुरतेने वाट पहायची ..
आणि पाउस सुरु झाला कि...
तुझ्या माझ्या होडींची शर्यत रंगायची...
@*मंथन*

तुझ्या माझ्या होडींच्या शर्यतीत,

मीच बाजी मारायचो ..
पण, तुझ्याचसाठी म्हणून,

मीच मुद्दामहून हरायचो ...!
- सोंगाड्या ..

आठवतंय का होड्यांच्या शर्यतीत
नेहमी मीच बाजी मारायची
तुझी अजून सवय नाही गेली
हारून हि उगाच नडायची...
*कृष्णा**

त्या होडीच्या शर्यतीत,

हरण्यातदेखील माझा एक स्वार्थ होता..
तुझ्या माझ्या मैत्रीचा,

गूढ असा अर्थ होता ..!
- सोंगाड्या ..

फाटली ती कागदाची होडी...
झालो आता आपण मोठे...
बालपणाची साथ आपली...
मोठे होता होता जडले हे प्रेमाचे नाते..
@*मंथन*

होडी ती कागदाची,
कधी तरी बुडणारच होती,
अन बुडण्या आधीच,
आपल्या मनात अंकूरली होती प्रीती..
*आशु**

फाटून गेली ती कागदाची होडी......
ना राहिले अपुले प्रेम ना ती गोडी......
खेळ-खेळूनी तो राहिला अर्द्यावरी......
अजून वाट पाहत बसले तुझी त्याच किनाऱ्यावरी........
सुप्रिया.

कागदाच्या होडीत बसून.....
आपण सागर विहार करायचो...
मध्येच जाऊन बुडाली कि...
मुळू मुळू रडायचो....
@*मंथन*

आठवतंय तुला आपण असच सागर विहार करताना......
अचानक भरती आली त्या शांत सागराला......
पोहता तुला हि येत नव्हते न मला.......
तोल माझा गेला पाण्यात मग
तुही सरसावलास मला वाचवायला......
सुप्रिया.

Read More