Showing posts with label सुप्रिया. Show all posts
Showing posts with label सुप्रिया. Show all posts

Sunday, January 29, 2012

बघ ना सखे तो चंद्र....

बघ ना सखे तो चंद्र....
किती आहे निरागस...
अगदी तुझ्यासारखा....
असच काय ते तू बोलायचास....

बघ ना सख्या त्या चंद्राला...
तो हि आज एकटा पडला आहे...
अगदी माझ्यासारखा......
आता कधी रे मला तू भेटायचास......

एकटक त्या चंद्राकडे.....
मग मी पाहत बसायचे....
आज हि चंद्र आहे सोबत...
तुझी वाट किती पाहत राहायचे...????
सुप्रिया......

Saturday, October 22, 2011

सुप्रिया च्या चारोळ्या भाग २..




















गेलेले ते दिवस.....
नाही येत परत....
तुझ्या त्या सहवासात मन होते रमत....
गेले ते दिवस पण आठवण नाही सरत....
सुप्रिया.
08.10.2011

शब्दांची रास.......
तुझा तो सहवास....
तू नसताना हि मग तुझा तो भास.....
घेऊन जायचा मला तुझ्या शब्दांच्या राज्यात हमखास.......
सुप्रिया.
10.10.2011

तुझ्या शब्दांत गुरफटून जाणारी....
तुझ्या मिठीत विरघळून जाणारी ....
तुला माझ्या मनात साठवून ठेवणारी.....
तुझ्या आठवणीना सदैव कवटाळून बसणारी....
सुप्रिया.
10.10.2011

कोजागिरीचा चंद्र जणू तुझाच एक भास....
आजची हि रात्र सजणार आहे तुझ्यासाठी खास.....
त्या चंद्राच्या छटेमधला तुझा तो सहवास.....
उगवणार आहे चंद्र जणू माझ्यासाठीच आज....
सुप्रिया.
11.10.2011

गम्मत-गम्मत म्हणून मला एकटक पाहत राहायचं.....
मग मी हि तुला माझ्या नजरेत साठवायचं.....
वेळेचे भान हरवून मग जायचं....
मी निघाले कि लगेच तू रागवायचं.....
सुप्रिया.
12.10.2011

सख्या काल तुझी आठवण झाली पावसात एकटच भिजताना.....
किती वेडे होऊन जायचो आपण एकत्र पावसाचा आनंद लुटताना....
क्षणीक होता रे आनंद तो पावसाचा थेंब अंगावर झेलताना....
खरच काल पण कुणालाही कळलं नसेल रे मी पावसात रडताना.....
सुप्रिया.
14.10.2011


चारोळीतील एक ओळ तुझ्याचसाठी खास...
एकदातरी प्रेमाने पाहावे माझ्याकडे हि एकच आस.....
म्हणतोस तू....माझ्या आठवणी तर आहेत फक्त एक भास.....
माझ्या या प्रश्न-मंजुषेमध्ये नेहमीच तूच का होतोस रे पास...???
सुप्रिया.
14.10.2011

Tuesday, October 18, 2011

छायाचित्र चारोळ्या: राघू आणि मैना...

फांदीवर बसलेत
जोडीने राघू आणि मैना
आय लव म्हणता
राघूची उडाली दैना
कृष्णा

कान कर ना इकडे ..
हळूच तुला विचारते ..
खर खर सांग ..
मी तुला किती बर आवडते ..
मंजुषा

किती आवडतेस तू मला
हे कस सांगू तरी तुला....
तुझा विश्वास नाही बसणार
तुझ्यासाठी सोन्याच घरट बांधणार
कृष्णा

इटुकल्या फांदीवर....
पिटुकली माझी मैना....
चिमुकल्या नजरेने पाहता....
मज आता काहीच सुचेना........
सुप्रिया.

आणलेय तुला माझे मैना...
मिरची हिरवी गार ...
दूर जाता तुझ्या पासून..
आठवण येते फार...
@*मंथन*

तुझ्या आठवणीत ग मैने रात्र-रात्र जागाव लागत...
किती छान आहे ग असच तुझ माझ्या जवळ असण....
तू अशी खेटून बसलीस कि......
मग जग हि सुंदर दिसायला लागत.....
सुप्रिया.

रात्र तर आठवण तुझी.
घुमतेय माझ्या मनात ग...
मैत्रीच्या या वाटेवरती...
ना जाने काय मनात ग...
@*मंथन*

देवा नि बनवली आपली जोडी
पण दुनिया वाले काढतात आपली खोडी
स्वतहाच्या स्वार्ता साठी आपले नाते तोडी
तुझी मला आणि माझी तुला लागली आहे गोडी
पण माणसाना कधी समजणार नाही आपली प्रेमाची जोडी
*विपुल*

ईश्य...आमच्या दोघांचे ..
चाललंय गुटूर गु ..
नजर फिरवा ना तिकडे ..
नका असे पाहू ...
मंजुषा

मैना...ए ऐक ना, मला ना आज तुला
काही तरी सांगायचे आहे
मला ना काही तरी होत आहे ..
राघू...सांग ना काय होत आहे ते...
मैना...अरे मला ना तुला काही तरी सांगायचे आहे
राघू...सांग ना ग काय आहे ते
मैना - काही नाही रे i love यौ...
*प्रेम*

जीवनाच्या या प्रवाहात
घट्ट साथ तुझी माझी
किती आली वादळे तरी
त्यात सोबत तुझी माझी..
कृष्णा

भेट वेळ रोजची ठरलेली...
तरी अजून काय ठरणार आहे..
बोलायचं पटकन प वेडं मन
त्याचाही म्य्हुर्ता पाहणार आहे...
{{ अर्पिता..}}

आपल्या दोघांच गुपित
आपल्यातच ठेवायचं...
:
:
रोज सांजच्या
वेळी इथच भेटायचं
:- सुरेश..

Saturday, October 15, 2011

छायाचित्र चारोळ्या: चिमणी अन तिचे पिल्लू


चिमणे झुंज तुझी माझी
अशीच चालू राहणार
तू उडून गेल्यावर मग हा
चिमणा कोणाशी भांडणार?
कृष्णा

किती जतन केले आहे......
तुझे माझे नाते जपायला.......
तुझा माझा सहवास हवा....
आपले घरटे रचायला.....
हि मजा काय वेगळीच आहे....
तुझ्या चोचीतून दाणे टिपायला.....
सुप्रिया.

तुझ्या माझ्या नात्यात
एक मजाच आहे निराळी
एक घास तू आणावा
अन मी तो अलगद टिपावा
कृष्णा

असंच राहू दे नाते अपुले...
त्या नात्यात सदैव प्रेम वसुदे.....
येवोत मग हजारो वादळे.....
त्या वादळात फक्त साथ तुझी असूदे......
सुप्रिया.

जात आहे दुर तुला सोडुन
विसरू नकोस मला
मी आहे तुझा,परत
एक दा मागे वळुन पाहतो
तुला मी च तुझा मीच तुझा.
*विपुल*

प्रेमानेच विणलंय नात आपलं
त्याला आहे दोघांनीही जपलं
किती आली अन गेली वादळ
तरी प्रेमानच त्याला आहे पेललं
कृष्णा

आईचे पिल्लाशी असेच असते अवीट नाते ..
वणवण फिरून पिल्लासाठी आणते शिते ..
स्वत: उपाशी राहते आणि पिल्लाला भरवते ..
वर्षानुवर्षे आपल्या आईनेही हेच केलेले असते ..
मंजुषा

घास आणते पिलांसाठी ...
अशी कशी वेडी हि आई ...
चोची मध्ये सामावलेले...
जगातील सुख दिसून येई..
@*मंथन*'

किती दुरून तिने पिलासाठी
एक घास आहे आणला
भरवता भरवता तिचा
जीव आहे टांगणीला लागला
कृष्णा

चोचीमध्ये घास बाळा...
आहे तुझ्यासाठी....
फिरून आली रानोमाळ बाळा...
वेडी हि माय तुझ्यासाठी...
@*मंथन*'

जड अंतःकरणाने आई ..
आज तुझा निरोप घेतो ..
माझ्यासाठी तू पाहिलेली स्वप्ने ..
पुरी करूनच येतो ..
मंजुषा

तुझ्यासाठीच आणलाय
घास फिरून रानोमाळ
बघ किती लोटला हा काळ
आता लवकर मोठा हो बाळ
कृष्णा

देणारे देत जातील
खाणारे खूप खातील
असेच घास भरवले
आम्ही राजकारण्यांना
काही काळ सरल्यानंतर
लाथ मारतात जनतेला
हे पाखरू हि असेच करेल
एक दिवस आईला सोडून पळेल.......
रणजीत....दुपारी २.३६ १५/१०/११

सदैव धडपडते पिल्लांसाठी हि आई....
उन-पाऊस-वारा ह्याची तिला तमा नाही....
अजाण असतात ती पिल्ले सारी.....
पंख फुटता भुर्रकन उडून जाई.......
सुप्रिया.

एक-एक धागा शोधून घरटे त्यांनी रचले.....
मायेच्या प्रेमाने होते हो विणले.....
उन-पाऊस-वारयातही त्यांनी ते जपले....
त्या पक्षांचे घरटे हळूच हो मी टिपले....
सुप्रिया.

पिल्लांसाठी सहन करते उन-पाऊस-वारा...
धडपडून आणते त्यांच्यासाठी चारा...
करीत नाही कधी अपेक्षा फार....
मोठा झाल्यावर हा ना करेल थारा....
कृष्णा.

Thursday, October 13, 2011

छायाचित्र चारोळ्या: मेहंदी..

रंगलीय हि मेहंदी हातावर
पण घाव करतेय काळजावर
तुझी मेहेंदी अशीच खुलू दे...
रंगात सदैव मला भुलू दे
कृष्णा

ते हाथच काय,जे हिनीत नाही,
तळवेच काय जे,ओल्या मेंदी वासित नाही,
ती नखंच काय,जी रंगीत नाही,
ती स्त्रीच काय,जी शृंगारीत नाही......
सुप्रिया.

रंगलेली मेहंदी दाखविताना
तू किती खुलली होतीस.....
तुझा हात माझ्या हाती आहे
हे पण क्षणभर भुलली होतीस
कृष्णा

रेम केलंय मी तुझ्यावर त्या तुझ्या निर्मळ मनावरती...
बांधली आहे गाठ तुझी-माझी या भू-तलावरती .....
शपथ घेतली आता लावेन तुझ्याच नावाची मेहंदी.....
सुप्रिया.

Tuesday, October 11, 2011

छायाचित्र चारोळ्या: कोजागिरीचा चंद्र..

कोजागिरीचा चंद्र मज....
दिसे तुझाच ग साज....
हळव्या आपल्या प्रीतीचा....
तोच खरा साक्षीदार आज....
@*मंथन*

कोजागिरीचा चंद्र मला...
रात्र भर जागवतो...
त्याच्या प्रतिबिंबात मला....
तुझेच रूप दाखवतो...
@*मंथन*

कोजागीरचा चंद्र अन तुझ रूप
जणू मज एकच भासत
अन उकळत्या दुधामध्ये
तुझच प्रतिबिंब दाटत
//दाशु// 10:54 am 11/10/2011

कोजागिरीचा चंद्र सगळे
दुधात पाहतात...
मला नाही जमत ते..
तुला मी बस
माझ्यात पाहतो....
*संजय**...

कोजागिरीचा चंद्र आपले
रूप खुलवतो,
तुझ्या सोबत मी माझे
आयुष्य फुलवतो,
@ सुरेश....

कोजागिरीचा चंद्र जणू तुझाच एक भास....
आजची हि रात्र सजणार आहे तुझ्यासाठी खास.....
त्या चंद्राच्या छटेमधला तुझा तो सहवास.....
उगवणार आहे चंद्र जणू माझ्यासाठीच आज....
सुप्रिया.

सखे तुझी सोबत म्हणजे
रोजच चंद्र कोजागिरीचा
तुझ्या विना मात्र..माझी
नित्याचीच अमावस्या
कृष्णा

Wednesday, October 5, 2011

छायाचित्र चारोळ्या - तेवणारा दिवा...


दिव्यात पेटणारी वाट...
दिव्याच्या प्रेमात तेवते...
दिवा पण तिच्या साठी...
अंधारात राहून झुलतो...
©*मंथन*™..
 
तुझ्या प्रेमा खातर
तर हे सारे घडते
तुझ्यासाठीच मन
माझे असे एकटेच तेवते
रणजीत
 
पाहून  दिव्यातली तेजोमय वात, 
कविता फुलली मनात,  
होऊ दे प्रकाशमय आसमंत सारा, 
येणार्य दीपावलीच्या शुभेचा देउया जरा" 
*गीतांजली*  
 
अंधाराच्या रातीला...
चल भेदून टाकू....
ज्योती सोबत दिवा...
आण्याबान्या लागला टाकू...
©*मंथन*™
 
मी दिवा ...तू ज्योती...
तू प्रकाश तर मी वाती
उजळू दे आसमंतात
आपली प्रेमाची नाती....
कृष्णा
 
फक्त तुझ्यासाठी तेवत होती ..
डोळ्यात निरांजने आणि ज्योती..
तूच गेला सोडून मग ..
कोणासाठी लावू त्यात वाती..
मंजुषा ..
 
अंधार फार झाला
दिवा जपून ठेवा
असतील हृदयी, पनत्या जरी खुप
दिवाळी येतेय, आपणास शेभेछा खुप खुप..
*दाशु**
 
अंधारया राती उजेड
असू दया हाती
या देशात जगण्या- मारण्याची
केली आहे आम्हीच आमची गोती.....
रणजीत
 
अंधकारमय जगात माझ्या
तू प्रेमाचा दिवा बनून आलीस
प्रकाशून गेलाय असमत सारा
उजळवून निघाल्यात चारी दिशा
कृष्णा **
 
अंधकारमय जीवन तूच उजळ्शील
असतील नसतील ती तेज
माझ्या झोळीत घालशील
आई भवानी आशीर्वाद दे
तुझ्या लेकराला यशस्वी तूच करशील
रणजीत
 
हा अंधार तो काय अंधार
तू जवळ नसल्यामुळे आजन्म अंधार
उजळवून जातील चारी दिशा
जेंव्हा तू माझ्या आयष्यात येशील
रणजीत..
 
गेल्या स्मृतीच्या अंधारात
दिप प्रज्वलित केलाय मी
कुठूनशी तुझी झुळूक
आयुष्यात जपून ठेवलीय मी
रेशु
 
एक तूच होतीस...
मला प्रकाश देणारी....
नाहीतर या दुनियेत ...
अंधारच होता माझ्या...
*संजय**..
 
अंधारया राती, 
जळतात आठवणीच्या या वाती. 
उजळली सारी दुनिया, 
पण विरहाचा अंधारच राहिला कायम माझ्या माथी...
*कृष्णा*

वात बनून तुझ्यासाठी सतत तेवत राहणारी.....
तुला प्रकाश मिळावा म्हणून सदैव जळत राहणारी....
त्याच प्रकाशातून मार्ग काढून निघून गेलास....
सांग ना माझी काय चूक होती..
कि वात विझण्याआधीच तू मला सोडून गेलास....
सुप्रिया.
 
 दिव्यातली वात.....
आहे तुझीच साथ.....
तेवत राहा अशीच माझ्या अंगणात....
अंधाऱ्या रात्री करू नकोस हा कधी घात.....
सुप्रिया.
 
तू जळत असतेस..
तेव्हा मी पण वितळत असतो...
अजाणते पणी आपण...
मेणबत्तीचे गुणधर्म पाळत असतो...
@*मंथन*
 
तू दु:खा मध्ये जळत होतास....
मी विरहामध्ये तळमळत होते...
मी तर होऊन मेणबत्ती...
स्वत: चेच अस्तित्व संपवत होते....
सुप्रिया.
 
 

Monday, October 3, 2011

छायाचित्र चारोळ्या : कागदाची होडी.

कागदाच्या होडीला..
कळते का हो वाऱ्याची भाषा...
ना वल्हव ना काही तरी...
वाऱ्याच्या भरोश्यावर धरते आपली दिशा..
@*मंथन*

आपल्या प्रेमाची नाव देखील,
मी अशीच पाण्यात सोडलेली ,
का कुणास ठाऊक,
खळाळत्या पाण्यात देखील ती अर्ध्यावरती राहिलेली..
- सोंगाड्या ...

पाण्यात सोडलेली ती प्रेमाची नाव...
त्याला नाही सापडला किनाऱ्याचा ठाव....
पूर आला अन बुडून गेला सारा गाव....
दोष कुणाला देऊ झाला हृदयालाच घाव....
सुप्रिया.

कागदाच्या होडी साठी....
पावसाची आतुरतेने वाट पहायची ..
आणि पाउस सुरु झाला कि...
तुझ्या माझ्या होडींची शर्यत रंगायची...
@*मंथन*

तुझ्या माझ्या होडींच्या शर्यतीत,
मीच बाजी मारायचो ..
पण, तुझ्याचसाठी म्हणून,
मीच मुद्दामहून हरायचो ...!
- सोंगाड्या ..

आठवतंय का होड्यांच्या शर्यतीत
नेहमी मीच बाजी मारायची
तुझी अजून सवय नाही गेली
हारून हि उगाच नडायची...
*कृष्णा**

त्या होडीच्या शर्यतीत,
हरण्यातदेखील माझा एक स्वार्थ होता..
तुझ्या माझ्या मैत्रीचा,
गूढ असा अर्थ होता ..!
- सोंगाड्या ..

फाटली ती कागदाची होडी...
झालो आता आपण मोठे...
बालपणाची साथ आपली...
मोठे होता होता जडले हे प्रेमाचे नाते..
@*मंथन*

होडी ती कागदाची,
कधी तरी बुडणारच होती,
अन बुडण्या आधीच,
आपल्या मनात अंकूरली होती प्रीती..
*आशु**

फाटून गेली ती कागदाची होडी......
ना राहिले अपुले प्रेम ना ती गोडी......
खेळ-खेळूनी तो राहिला अर्द्यावरी......
अजून वाट पाहत बसले तुझी त्याच किनाऱ्यावरी........
सुप्रिया.

कागदाच्या होडीत बसून.....
आपण सागर विहार करायचो...
मध्येच जाऊन बुडाली कि...
मुळू मुळू रडायचो....
@*मंथन*

आठवतंय तुला आपण असच सागर विहार करताना......
अचानक भरती आली त्या शांत सागराला......
पोहता तुला हि येत नव्हते न मला.......
तोल माझा गेला पाण्यात मग
तुही सरसावलास मला वाचवायला......
सुप्रिया.

Wednesday, September 28, 2011

सुप्रिया च्या चारोळ्या...

एकदा एक फूलपखारू हळूच माझ्या हाती बसले...
डोळे त्याचे पाणावलेले ओठ थोड़े थरथरलेले....
सहज विचारले मी त्याला तुझे काय रे गवसले???
आसवे टिपत म्हणाले.....माझे पहिलेच प्रेम फसले!!!!!!!!
सुप्रिया.

शब्द शब्द मांडत गेले
एक एक वाक्य रचत गेले
बघता बघता वेळ सरत गेली
अरे वा आता माझी पण चारोळी बनत गेली........
सुप्रिया.

नव्हताच कधी मला कवितेचा छंद...
नुसतेच होते शब्द नव्हता त्याला गंध ....
जेव्हा जुळले माझे मृगजळाशी बंध.....
शब्द रचु लागले माझे मंद मंद मंद......
सुप्रिया

आकाशी आज सप्त रंग उमटू लागले आहे.....
वाराही आज बेभान वाहू लागला आहे .....
आठवणीत तुझ्या आज उंच -उंच भरारी मारू देत मला....
आभाळ ही आज ठेंगणे वाटू लागले आहे...............
सुप्रिया.